niedziela, 11 listopada 2012

#2 ktoś więcej.

Ciężko jest patrzeć jak odchodzi ktoś, kto znaczył dla nas najwięcej. Jak z dnia na dzień coraz bardziej się od siebie odsuwamy. Jak zamiast sms na dzień dobry wita nas budzik, którego tak bardzo nie znosimy. Ciężko jest żyć ze świadomością, ze już nie jesteśmy dla siebie dostatecznie ważni, a nasza rozmowa to tylko bezuczuciowe siema na szkolnym korytarzu. Nie rozmawiamy do późna tak jak na początku. Ba! Nie rozmawiamy już wcale. Stajemy się dla siebie coraz bardziej obcy, juz się nie znamy, a pamiątką po naszej znajomości jest tylko zaśmiecone archiwum na gg i wspomnienia, których tak trudno jest się pozbyć.


8 komentarzy:

  1. Fajny blog , szybko sie wybijesz zobaczysz ; d ♥

    OdpowiedzUsuń
  2. ale piękne zdjęcia *_______*
    chciałabym pozostać w kontakcie! obserwujemy? daj znać! :D

    OdpowiedzUsuń
  3. takie uczucie,swiadomość to jest najgorsze co może byc;p
    super bloga:D
    może obserwujemy?

    OdpowiedzUsuń
  4. jak ja to znam . Na szczęście znalazłam kogoś poważnego w uczuciach;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Ta, a jeszcze gorzej jest jak nawet się do siebie nie odzywacie. Tylko rzucacie obojętne spojrzenie.
    Świetna notka . Będę tu zaglądała częściej : )
    Pozdrawiam : )

    OdpowiedzUsuń
  6. To niestety prawda... szkoda :(

    OdpowiedzUsuń