Ciężko jest patrzeć jak odchodzi ktoś, kto znaczył dla nas najwięcej. Jak z dnia na dzień coraz bardziej się od siebie odsuwamy. Jak zamiast sms na dzień dobry wita nas budzik, którego tak bardzo nie znosimy. Ciężko jest żyć ze świadomością, ze już nie jesteśmy dla siebie dostatecznie ważni, a nasza rozmowa to tylko bezuczuciowe siema na szkolnym korytarzu. Nie rozmawiamy do późna tak jak na początku. Ba! Nie rozmawiamy już wcale. Stajemy się dla siebie coraz bardziej obcy, juz się nie znamy, a pamiątką po naszej znajomości jest tylko zaśmiecone archiwum na gg i wspomnienia, których tak trudno jest się pozbyć.

Spoko blog ^^ ♥
OdpowiedzUsuńFajny blog , szybko sie wybijesz zobaczysz ; d ♥
OdpowiedzUsuńale piękne zdjęcia *_______*
OdpowiedzUsuńchciałabym pozostać w kontakcie! obserwujemy? daj znać! :D
takie uczucie,swiadomość to jest najgorsze co może byc;p
OdpowiedzUsuńsuper bloga:D
może obserwujemy?
jak ja to znam . Na szczęście znalazłam kogoś poważnego w uczuciach;)
OdpowiedzUsuńTa, a jeszcze gorzej jest jak nawet się do siebie nie odzywacie. Tylko rzucacie obojętne spojrzenie.
OdpowiedzUsuńŚwietna notka . Będę tu zaglądała częściej : )
Pozdrawiam : )
To niestety prawda... szkoda :(
OdpowiedzUsuńświetne!
OdpowiedzUsuń